25-28 juli: Introductie en aankomst

Welkom op dit blog over mijn verblijf van ruim twee maanden in Singapore. Hij is er eindelijk. De komende tijd zal ik proberen jullie regelmatig op de hoogte te houden en te laten zien wat dit land te bieden heeft. Voor ik het vergeet: Hoi mam, alles gaat goed. Maar laten we bij het begin beginnen. Hoe ben ik in dit warme, welvarende paradijs aan de andere kant van de wereld terecht gekomen?

Met het vliegtuig.

Voor mijn scriptie van de master Operations Research & Quantitative Logistics loop ik stage bij onderzoeksbureau TNO. Toevallig was ik daar ook in VWO 3 al een week stagiair. Toevallig zette ik dat in mijn motivatiebrief naar TNO toen ik een afstudeerstage zocht. Toevallig bleek mijn toenmalige begeleider op dit moment bij TNO Singapore te zitten en toevallig kende de persoon die de sollicitatie doornam hem waarna hij me met hem in contact bracht. Toevallig had hij ook nog een interessant project voor mij liggen waarvoor ik toevallig ook nog eens 2 maanden naar Singapore mocht komen. Over dit afstudeerproject en waarom ik een deel in Singapore doe zal ik in een later verhaal vertellen.

Na ruim 3 maanden werk in Den Haag werd het maandagavond 24 juli tijd om in het vliegtuig te stappen naar Zuidoost-Azië. Na een prima vlucht werd ik opgewacht door Rob, mijn begeleider, om samen naar mijn eerste Airbnb adres te gaan. Het was toen al dinsdagmiddag. Het is hier 6 uur later dan in Nederland (en 6 keer zo warm). De kamer is best klein, zie foto, en het huis vol Chinezen is niet heel netjes, maar gelukkig zit ik hier maar een week, werkt de airco en is de douche gratis. De hostess leek eerst, wijzend naar de badkamers, "To douche, two dollar" te zeggen, maar ze bedoelde gewoon "Two douche, two toilet". Engels mag dan wel de hoofdtaal zijn, een groot deel spreekt het amper.

Je kunt hier overal eten. Mijn straat East Coast Road wordt hier ook wel Eat Coast Road genoemd. Er wordt weinig thuis gekookt en het eten en de prijzen zijn goed. Aangezien er miljoenen mensen op dit hele kleine stukje aarde wonen, is er altijd wel een winkelcentrum op enkele minuten lopen. Ook daar staat vaak een gehele verdieping in het teken van eten. Zoals de foodcourt van de foto hiernaast vlakbij mijn huis waar je voor omgerekend nog geen 3 euro de plaatselijke 'specialiteit' Chicken Rice kan kopen. De naam zegt alles. Maak je geen zorgen, ik eet af en toe ook iets anders.

Na een eerste introductiedag op de universiteit waar ik mijn onderzoek uit ga voeren, de Singapore University of Technology and Design (SUTD) was het woensdagnamiddag tijd om de buurt te verkennen. Ik ging naar East Coast Park, een langgerekt park langs de kust waar veel wordt gesport, uitgerust en gebarbecued. Het was iets koeler door de zee en rustgevend. Dat was fijn want tijdens de eerste dagen moest er nog veel geregeld, ontdekt en geïntroduceerd worden. Vrijdagmiddag was het ook tijd om de collega's van TNO Singapore te ontmoeten tijdens de vrijmibo in Holland Village. Bier op kosten van expats, wie wil dat nou niet. Tijdens deze gezellige avond benadrukte Rob dat het volgens hem de afgelopen dagen warmer was dan normaal. Of hij dat deed om mij gerust te stellen, weet ik nog niet helemaal. Ik ben benieuwd.

East Coast Park

De komende weken beloof ik antwoorden op de volgende vragen: Zal ik ooit aan de hitte wennen? Kan Singapore de battle der havensteden van Rotterdam winnen? En wat gebeurt er eerder: In het ziekenhuis belanden of mijn portemonnee kwijtraken? Het moet wel een cliché reisblog worden natuurlijk. 

Binnenkort volgt deel 2, over het eerste weekend. Enkele foto's daarvan zijn al te vinden op Instagram: https://www.instagram.com/casperdewinter/

Laten we de hele kaart invullen. 1: Changi Airport. 2: Kamer East Coast Road. 3: SUTD. 4: East Coast Park.