20-28 september: De laatste week in Singapore

Vanochtend kwam ik na ruim twee maanden Singapore weer aan in Nederland. Het regende hier, het was 15 graden en het was filerijden in de ochtendspits. Welkom terug Nederland. Mijn scriptie is nog niet af, maar mijn avontuur in Singapore wel. En aangezien deze blog Scriptie in Singapore heet, zal dit het laatste bericht zijn. Maar wie weet. Ik ga nog een master doen. Misschien mag ik voor de scriptie van die master ook wel naar Singapore. Zeg nooit nooit.

De laatste week in Singapore stond in het teken van laatste keren. Op de universiteit is de laatste data uit de experimenten verzameld en gaf ik op mijn laatste dag een slotpresentatie. Na wat opstartproblemen hebben we toch veel nuttige inzichten en data kunnen verkrijgen voor mijn onderzoek. Ook ging ik nog een laatste keer langs bij mijn oom en tante en bij TNO Singapore. Vorige week vrijdag was de officiële opening van het nieuwe kantoor, dus dat werd een gezellige, late avond.

Op die avond kreeg ik nog van iemand van TNO te horen dat ik echt de Southern Ridges Trail moest wandelen in mijn laatste weekend. Die tip volgde ik zondag op. Het is een wandeling in het zuiden van Singapore die je door parken en natuurgebieden leidt naar Mount Faber, waar ik al eerder geweest was. Met paden langs boomtoppen, uitzichten, verschillende parken en aparte bruggen was het zeker de moeite waard. Je kunt Singapore echt zien als een stad in een tuin.

Zaterdagavond ging ik naar een andere tuin, de dierentuin. Ik wilde nog naar de Night Safari toe, een dierentuin die alleen 's avonds in het donker open is. Het idee is dat de dieren dan actiever zijn en ze ander gedrag vertonen dan normaal. Het probleem is alleen dat je de dieren minder goed ziet en zich niet heel erg anders gedragen dan overdag. Zo slapen katachtigen natuurlijk zowel overdag als 's nachts de hele tijd. Gelukkig deden twee luipaarden dat vlak voor het raam. De dierentuin had zeker wel mooie dieren en een leuke nachtdierenshow, maar het was naar mijn mening de prijs niet waard. De Night Safari was bijvoorbeeld anderhalf keer zo duur als de veel grotere Singapore Zoo.



De lijst die ik van tevoren gemaakt had, was na de afgelopen maanden zo goed als leeg. Tientallen uitjes, ontdekkingen, ervaringen en avonturen door Singapore. Het land waar je overal kunt eten en veel 24 uur per dag open is. Al moeten ze het mes op bijna elke plek nog uitvinden. Waar het altijd druk is, zelfs vroeg in het weekend. Waar honderden kilometers voetpad overdekt zijn zodat je nooit last hebt van zon of regen. Waar je in veel straten geen huisnummers, maar flatnummers hebt. Waar je elke keer moet bukken als je de metro in stapt en waar een bepaalde fruitsoort, de durian, zelfs verboden is in het openbaar vervoer. En geloof me, als je de geur van die 'lokale delicatesse' ruikt, snap je waarom. Waar overal duidelijk regels en veiligheidsmaatregelen bij staan of worden omgeroepen. Zo wordt een bejaarde bijvoorbeeld afgeraden een roltrap te gebruiken. Waar ze als souvenirs bedelarmbandjes verkopen met verbodsborden als bedeltjes. Waar ik als toerist in deze maanden bijna alles wel heb gezien.

De laatste kaart met alle bezochte plekken.

12 - 19 september: Coureurs, Concerten en Crashes

Ik ben al fan van de Formule 1 sinds ik nog een klein Caspertje was. Toen de vader van Max nog meedeed zeg maar. Ik heb wel enkele posters boven mijn bed gehad, maar de coureurs en auto's van dichtbij zien was er nog nooit van gekomen. Tot dit weekend: de Grand Prix van Singapore. Ter illustratie, ik had de kaartjes al gekocht voordat ik precies wist van wanneer tot wanneer ik in Singapore zou zitten.

Op vrijdag stonden de eerste en tweede vrije training op het programma. Na de eerste vrije training, die ik vanaf mijn mooie positie op de tribune zag, ging ik naar de Singapore Flyer. Dat is het eennahoogste reuzenrad ter wereld, 165 meter hoog, naast de baan die je op tv wel gezien zal hebben. Met mijn ticket kon ik daar gratis in. Het uitzicht op het verlichte stratencircuit was prachtig. Hierna liep ik tijdens de tweede vrije training langs het circuit om op vele plekken de wagens langs te zien scheuren. Die geur, die snelheid, dat geluid, heerlijk.

Na de laatste actie op de baan ging ik vrijdag naar de andere kant van het terrein waar OneRepublic op ging treden. Deze Grand Prix staat zeker ook bekend om het vele entertainment in het weekend rond het circuit. Zoals verwacht waren ze erg goed live en dat gold ook zeker voor de show van Ariana Grande een dag later. Van haar ben ik ook al even fan, dus dat dit allemaal in één weekend plaatsvond was bijzonder. Helaas stond ik tijdens de concerten niet heel erg vooraan. Maar ja, daarvoor moest je al uren van tevoren voor het enorme podium staan en ik wilde natuurlijk ook de autootjes zien. Er waren er genoeg die Formule 1 kaartjes hadden gekocht speciaal voor de concerten. Naast de twee artiesten die ik heb gezien, traden ook Calvin Harris, The Chainsmokers, Seal, Duran Duran en vele anderen op.

Het lukte me dit weekend wel om andere grote sterren van dichtbij te zien. En dan heb ik het niet over Olav Mol die ik vrijdag zag lopen. Zaterdag was ik al vroeg binnen om bij de ingang van de paddock te staan. Samen met tientallen anderen die bewapend waren met een stift en papier of een selfiestick wachtte ik tot de coureurs en andere bekende mensen aan kwamen. Na Hulkenberg, Sainz en de teambazen van Ferrari en Red Bull kwam daar Max Verstappen aan. Rond hem werd het al wat drukker, maar toen zijn teamgenoot aankwam was het helemaal een gekkenhuis. Vele Australiërs waren naar Singapore gekomen voor Ricciardo. Andere enorm populaire coureurs pakten het slimmer aan. Alonso glipte achter de massa rond Ricciardo langs naar binnen. Raikkonen reed zelfs met een golfkarretje langs iedereen naar binnen. En de mensen die om handtekeningen vroegen? Het deed hen weinig. ze zagen namelijk alweer een reservecoureur die wél maar wat graag handtekeningen uitdeelde..

Op sportief gebied eindigde het weekend dan toch wat minder. Wat was het toch mooi geweest als ik er bij was geweest als Max won. Er waren bizar veel Nederlanders te zien dit weekend. De kwalificatie was mooi en spannend, maar Verstappen werd net tweede. En na de start en een idiote actie van Vettel schoven Max en Kimi in hun wagens stuurloos naar mijn tribune toe. Want dat was dan een geluk bij een ongeluk. We zaten eerste rang bij het gedoe in de eerste bocht. Ik zat naast een Brit en een Australiër en die hadden deze race een stuk meer geluk. De sfeer op de tribune bleef de hele race geweldig. Als ik weer een keer in de buurt ben, kom ik zeker terug.

Na dit avontuur staat er nog genoeg op de planning voor mijn laatste week in Singapore. Volgende week de allerlaatste blog!

3 - 11 september: Krokodillen, kabels en cupcakes

Nog ruim twee weken te gaan in Singapore, de tijd vliegt voorbij. Je leert steeds meer mensen kennen, steeds meer plekken om lekker te eten en je krijgt het bijna koud als het 27 graden is. Waar ook snel een einde aan lijkt te komen is mijn to-do list als het gaat om dingen die ik nog wil zien en doen in Singapore. Wat dat betreft loop ik daar iets beter mee op schema dan voor mijn afstudeerproject. Maar ik mag heus niet klagen.

Wat heb ik deze afgelopen dagen dan gezien? Vorige week zondag ging ik naar de Botanic Gardens, een enorm park met duizenden planten, bomen en mooi aangelegde meertjes. Al die orchideeën, bonsaiboompjes en genezende planten zijn heus wel mooi, maar als ik iets tussen de planten hoor ritselen is het een stuk interessanter. De score van die dag: vele eekhoorntjes, hagedissen en een slang met zijn prooi.

Een dag later was mijn verjaardag, ik werd alweer 22 jaar oud. Dat werd natuurlijk wel anders gevierd dan normaal. Op de universiteit zit een Cake Shop waar ik een heleboel cupcakes had gekocht voor mijn afdeling (en vooral mezelf). 's Avonds ging ik lekker uit eten. Drie gangen waarvan ik hetzelfde dessert zelfs twee keer bestelde. En zonder te zeggen dat ik jarig was, kreeg ik dat tweede dessert van het huis. Dat kun je van bier helaas niet zeggen, het blijft raar om te zien dat in Singapore een biertje meer kost dan de meeste voor- of nagerechten. Een dag later ging ik nog naar mijn oom, tante, nicht en neefje waar we zelfgemaakte pizza's aten. Al dat lekkere eten, sport ik wel genoeg? Nee. En dat merkte ik vrijdag wel toen ik ging sporten met mensen van de universiteit. Ik was namelijk uitgenodigd voor een training van floorball, een soort kruising tussen zaalhockey en ijshockey. Het was apart en zwaar, maar wel fijn om weer een keer met een soort stick tegen een balletje geslagen te hebben.

Zaterdagmiddag had ik weer met de Nederlandse Bas, zie de vorige blog, afgesproken. We gingen naar Sentosa, het enorm toeristische eiland onder Singapore, en Mount Faber toe. Ik was er al eerder geweest voor Universal Studios, maar het eiland telt nog tientallen andere attracties en speelparadijzen. Wij liepen langs mooie eilandjes voor het strand, bezochten een vogelshow waar een lokale Bert Visscher de hoofdrol had, bezochten een zandsculpturen tentoonstelling, een oud fort en een Merlion beeld van 36 meter. Met twee kabelbanen kwamen we terecht op Mount Faber, waar het uitzicht op de skyline van Singapore prachtig was en we de zon langzaam onder zagen gaan.

Afgelopen zondag ging ik naar de Sungei Buloh Wetlands, een mangrovegebied aan de noordkust van Singapore. Tijdens het broedseizoen kun je hier honderden vogelsoorten zien. De grootste die ik die dag zag was een geluksvogel. Toen ik in de spiegel keek. Je kon namelijk ook krokodillen tegenkomen in het gebied en vanaf een brug zag je er opeens twee in het water liggen! Een minuut of 10 later waren ze alweer onder water gedoken. Mijn dag was geslaagd. Al kwam dat ook door de natuur zelf, de vogels, de vele krabbetjes en de mudskippers. Het was het om 6 uur opstaan meer dan waard.

Vergeet niet om dit weekend naar de Formule 1 te kijken. Misschien zie je me wel in beeld zitten in de eerste bocht van het circuit van Singapore. Misschien zie je me in het publiek bij Ariana Grande of OneRepublic tussen de race sessies door. Ik kan niet wachten.

De kaart. 1: Botanic Gardens. 2: Sentosa. 3: Mount Faber. 4: Sungei Buloh Wetlands.

24 augustus - 2 september: Hoge bergen, Formule 1 en Nederlanders.

Ik heb tegen jullie gelogen. In mijn vorige blog legde ik nog uit waarom ik in Singapore zit. Een verhaal over waternetwerken, een scriptie en experimenten. Jullie zijn er allemaal ingetuind. Over twee weken is het namelijk zo ver: de Formule 1 Grand Prix van Singapore. Ik was gewoon al wat eerder ingevlogen om te acclimatiseren. Deze week kwamen de tickets voor het raceweekend per post binnen en vorige week zondag was ik in het centrum en zag ik dat het stratencircuit al aardig opgebouwd wordt. Een paar weken hiervoor zag je nog helemaal niets. Gaaf om het circuit al zo te zien.

Waarom was ik dan in het centrum? Ik had een soort tour uitgestippeld langs meerdere bezienswaardigheden, waaronder het icoon van Singapore: de Merlion. Want het was een schande dat ik die nog niet had gezien. Half zeemeermin, half leeuw en een hele oude legende. Al ongeveer 45 jaar spuwt het wezen water in de Singapore River. Langs meerdere oorlogsmonumenten en parken kwam ik later aan bij een ander bouwwerk dat water spuit. De grote Fountain of Wealth. In tegenstelling tot andere fonteinen raad ik het iedereen wel af om hier in te springen.

Een dag eerder streepte ik nummer drie van de vier dierentuinen van mijn lijst. Het Jurong Bird Park. De naam zegt eigenlijk al genoeg, een park met enorm veel vogels. Voornamelijk tropische vogels, ik wist niet eens dat er zoveel soorten toekans bestonden. De vogels hadden veel ruimte, één volière bevatte zelfs een waterval van zo'n 30 meter. Al weet ik niet wat vogels aan zo'n enorme waterval hebben. Door veel volières kon je ook zelf lopen, maar tijdens de twee vogelshows kwamen de vogels pas echt dichtbij. Na de wat kleinere dierentuin ging ik ook nog even langs de Chinese Garden, met vele standbeelden, typische Chinese gebouwen en een schildpaddenmuseum. Ik begrijp nog steeds niet wat Chinezen zo met schildpadden hebben. Vanuit de pagode op die foto had je een mooi uitzicht over het park.

Afgelopen zaterdag 2 september ging ik nog een stuk hoger. Ik ging naar het hoogste punt van Singapore, de Bukit Timah Hill. Heuvel ja, want de naam berg zou met 163 meter teveel van het goede zijn. Hier was het uitzicht een stuk minder, omdat er overal bomen voor stonden. Het pad er naar toe was daarentegen wel erg mooi. Naast grotten van de Japanse bezetters uit de tweede wereldoorlog waren er veel wilde dieren te zien. Vele apen met jonge aapjes, meerdere soorten hagedissen, vlinders, een slang en eekhoorntjes. Toen ik op een moment in het bos naar een eekhoorn zat te kijken, kwam er iemand aanlopen. Hij vroeg waar ik naar zat te kijken en na een gesprek over enkele dieren kwamen we erachter dat we allebei Nederlands waren. Je vindt ze ook overal. De rest van de wandeling was erg gezellig met Bas uit Eindhoven die hier ook voor een stage zat. Sommige foto's hieronder zijn ook van hem.

Over Nederlanders gesproken, vorige week vrijdag was ik nog uit eten geweest met familie. Over mijn oom en zijn gezin in Singapore had ik al eerder geschreven. Vorige week kwam zijn broer een paar dagen langs in Singapore na een vakantie in Papoea. Wat ik van tevoren niet wist, was dat de plek waar we aten erg bekend stond om zijn zeedieren en zeevruchten. Maar ik moet toegeven, krab, rog en inktvis smaken niet slecht.

De kaart. 1: Jurong Bird Park. 2: Chinese Garden. 3: Merlion Park. 4: Bukit Timah Hill