31 juli - 6 augustus: Verhuizen, Mountainbiken en de Zoo

Wat ben ik blij. Het hoogtepunt van deze week was toch echt de eerste nacht in mijn nieuwe kamer. Nadat de eerste, enorm kleine, vieze kamer wat tegenviel hield ik mijn hart vast voor de kamer waar ik de rest van mijn verblijf in zou zitten. Het is meer dan goed. Ik wist niet dat een airco zo weinig geluid kon maken en ook nog eens beter werkt. Elke week komt een schoonmaker langs voor de gang en badkamers, ik heb een eigen koelkast, meer loopruimte (lees: plek om mijn koffer uit te stallen) en ik woon nu zo goed als naast metrostation Aljunied, je weet wel, van Robert ten Brink.

Het openbaar vervoer is iets dat erg goed geregeld is hier. In de spits rijden de geautomatiseerde metro's om de 3 minuten en met ongeveer 1000 buslijnen kun je overal snel komen. En alles is goed gekoeld. Ik zie dit alles in Nederland nog niet snel gebeuren. Mocht je nou echt haast hebben dan is een taxi waar je goed misselijk in kan worden ook niet heel duur. Ik heb nog geen enkele keer om een rijbewijs durven vragen.

Er moest natuurlijk ook gewerkt worden. Maandag was ik bijvoorbeeld voor het eerst op het TNO kantoor en dinsdag zijn we langs een bedrijf geweest. Verder zijn de experimenten die ik hier ga uitvoeren steeds beter uitgewerkt, ik hoop dat ik snel daarmee kan beginnen. Dat zal helaas moeten gebeuren zonder mijn scriptiebegeleider Rob die dit weekend voor een tijd terug naar Nederland gaat. Vrijdag ging ik met zijn familie uit eten en moest ik hem gelijk geven dat het deze week minder warm was dan tijdens mijn eerste dagen. Ik blijf hier niet alleen achter, want op de universiteit wordt ik ook door Venkata, een Indiër, bijgestaan.

Zaterdag ging ik naar Pulau Ubin, een eiland in het noordoosten van Singapore waar de tijd lijkt stil te hebben gestaan. Dichte onaangetaste mangrove bossen, blauwe meren en dorpjes met ouderwetse hutjes. Bij ongeveer de helft van deze huisjes kon je een mountainbike huren om het eiland rond te fietsen. Dat deed ik dus ook. Tot ik op een bospaadje wat geritsel hoorde: apen. Ik stopte en wachtte geduldig tot ik ze beter kon zien. Na een minuut of vijf zaten meerdere apen zo ongeveer naast mijn fiets, wachtend of ze iets af konden pakken. Na een spannende ontsnapping beklom ik ook nog even de tweenahoogste berg van Singapore. Maar liefst 75 meter. Het is net Nederland.

Dat gezicht wanneer de mens te goed op zijn spullen let.

Alsof ik nu nog niet genoeg apen van dichtbij had gezien. Ik ging zondag naar de Singapore Zoo, een van de vier dierentuinen van het land. Naar de andere 3, meer themaparken, zal ik ook nog gaan. De zoo heeft enorm veel dieren vanuit elk werelddeel en ze hadden goed de ruimte. Zo konden de Oerang Oetans via de bomen en touwen boven de mensen de halve dierentuin door klimmen. Daarnaast waren de witte tijgers, de boomkangoeroes en het Fragile Forest het meest bijzonder. In dat laatste verblijf liep je vlak langs luiaarden, vleermuizen, vogels en maki's en mocht ik zelfs een wandelende tak vasthouden. Voor meer foto's van deze twee dagen verwijs ik je door naar Instagram.

Komende week wordt bijzonder, omdat het woensdag de nationale dag van Singapore is. Het land bestaat dan 52 jaar. En daar zijn ze trots op. Toen ik hier aankwam hingen overal al vlaggen, aankondigingen en er zijn al meerdere generale repetities geweest. Dat belooft wat.

De kaart. 1: Kamer Sims Avenue. 2: TNO Singapore. 3: Pulau Ubin. 4: Singapore Zoo.